Kunstenaars

Carolina Agelink Jet Altenburg Ide Andre Alphons ter Avest Joost Bakker Sophie Bekkering Aafke Bennema Wouter Bijl BiOP Laurens de Blocq van Scheltinga Ben Bodt Eefje Bouwkamp Francoise Braun Erik Buijs Niels van Bunningen Krista Burger Henri Burgers Lobke Burgers Laura Casas Valle Chantal van Lieshout Peter Colstee Liesbeth Crooijmans Jan Dekker Quinten Dierick Roos van Dijk Marcel Doorduin Liesbeth Doornbosch Pieter Drift Brieke Drost Anneke van der Eerden Sibylle Eimermacher Frank en Michiel Aline Eras Adriaan van Esveld Sylvia Evers Arash Fakhim Mirka Farabegoli Monique Fisscher Anne von Freyburg Germa Huibers Ad Gerritsen Jeroen Glas Christiane Gossel Mieke Gresnigt Marjolein de Groen Rob Groot Zevert Klaas Gubbels Terry van Gurp / vGtO Anne ten Ham Hanny Heetman Rosemin Hendriks Lieven Hendriks Wout Herfkens Barend van Hoek Juul Hogeling Janske Hombergen Francis Hoogland Anke van Hout Jeroen Huisman Anneke Ingwersen Rogier Janssen Anya Janssen Esther de Jong Ed Joosting Buunk Hans Jungerius Kasper van Moll Jissel Kerkstra Wenda Kieskamp Theo Konijnenburg Trudy Koning Francis Konings Kinke Kooi Caroline Kortenhorst Wim Korvinus Jaap Kroneman Marcel Kronenburg Peter Krynen Mirjam Kuitenbrouwer Lydia Lambrechts Carel Lanters Bram van Leeuwenstein Heidi Linck Renneke van der Linden Thijs Linssen Oscar Lourens Fiona Lutjenhuis Marina Maas Anand Mahabier Lobke Meekes Niek Michel Marijke Mink Geovanini Morais Barros Marianna Morello Anouk Mulders Rinke Nijburg Wilfried Nijhof Miyuki Okuyama Bert van Ommen Peter Otto Elka Oudenampsen René Oudenhoven / vGtO Marijke Pielage E. Pietersen Barbara Polderman Justin Prang Marcel Reijerman Marie Reintjes Hjalmar Riemersma René Roeten Maria Roosen Rozemarijn Westerink Anita Salemink Wim Salki Anneke Savert Loes van Schaaijk Matthias Schaareman Roland Schimmel Lique Schoot Marcel Smink Melanie Spenkelink Vanessa Speur José Sprenkels Joep Sterman Judith Stolker Hanni Stolker Rob Sweere Jerome Symons Mireille Tap Louise te Poele Leon Tebbe Gerda ten Thije Julius Thissen Simon van Til Suzanne Valkenburg Els van 't Klooster Cora van Antwerpen Albert van der Weide Mark van Doorn Daniël van der Veer Bart Verburg Donna Verheijden Gijs Verschoor Erik Vinkenoog Roos van der Vliet Rob Voerman Carlijn Voorneveld Lys Vosselman Bert Vredegoor Hans Vredegoor Petra de Vries Hans Walraven Robert van Welsum Hans Wijninga Kees Willemsen Paulien Wittenrood Sabine Zwikker

Mirjam Kuitenbrouwer

Mirjam  Kuitenbrouwer
In haar werk en in de vele teksten die ze schrijft poogt Mirjam Kuitenbrouwer begrippen als waarneming en werkelijkheid te doorgronden. Ze noemt de werkelijkheid ‘een verwarde zaak’ en probeert in een haast filosofisch proces deze kluwen te ontwarren.
Kuitenbrouwer kan alleen grip krijgen op het fenomeen werkelijkheid door afstand te creëren. En dat vormt meteen een probleem, want er bestaat geen afstand tot de werkelijkheid. “Als ik afstand van de werkelijkheid zou nemen, zou dat mijn dood betekenen”, merkt Kuitenbrouwer terecht op. In haar werk zoekt ze daarom naar middelen om barrières tussen zichzelf en de wereld op te werpen. Niet om de wereld geheel te blokkeren, maar om de blik op de wereld om te leiden. Alleen zo ontstaat volgens Kuitenbrouwer een reflectief inzicht in de wereld en kun je de werkelijkheid doorgronden.
Die barrière kan een camera, een lens of een raam zijn. Ze heeft inmiddels een zeer uitgebreide verzameling van analoge foto- en filmcamera’s, viewers, lenzen en spiegels aangelegd. Samen met een archief van aantekeningen, citaten, teksten en boeken, vormen ze de bouwstenen van haar oeuvre.
Door middel van architectonische modellen, gecombineerd met lenzen als vensters, legt Kuitenbrouwer haar filosofie over het waarnemen bloot, waarin elementen als binnen en buiten, schaal en maat een essentiële rol spelen.
In de Recursiecabine komt alles samen. De cabine is gemodelleerd naar de behuizing van een oude super 8 viewer-editor, die een grote overeenkomst heeft met de schrijfzolder van de Duitse schrijver Uwe Johnson in Berlijn. Kuitenbrouwer omschrijft het werk zelf als “een kamer waarbinnen met minimale middelen een complete leefwereld is opgezet als een uitdijend heelal”. De kamer heeft weliswaar een deur en grote raampartij, maar het is voor de bewoner niet mogelijk naar buiten te kijken. Het contact met de buitenwereld komt alleen op een indirecte manier tot stand; door middel van de attributen die in de kamer te vinden zijn. Zo blijken alle boeken die in het raam staan en het uitzicht blokkeren, te gaan over vensters, uitzichten en manieren van waarnemen. De wereldbol in de globestandaard is vervangen door een scharnierend raamkader met daarin een speciale sterk verkleinende lens. Als je er op afstand doorheen kijkt wordt de hele wereld van het kamertje erin samengebald.

Loading...

Beeldende Kunst Arnhem Partners

Bezoek ook Beeldende Kunst Nijmegen

Beeldende Kunst Nijmegen