Kunstenaars

Carolina Agelink Jet Altenburg Arno Arts Alphons ter Avest Joost Bakker Sophie Bekkering Aafke Bennema Wouter Bijl BiOP Laurens de Blocq van Scheltinga Ward Blokland Saskia Blokzijl Ben Bodt Eefje Bouwkamp Françoise Braun Francoise Braun Erik Buijs Krista Burger Henri Burgers Lobke Burgers Laura Casas Valle Ronald de Ceuster Peter Colstee Liesbeth Crooijmans Saskia Daemen Jan Dekker Roos van Dijk Marcel Doorduin Liesbeth Doornbosch Pieter Drift Brieke Drost Anneke van der Eerden Sibylle Eimermacher Aline Eras Adriaan van Esveld Willeke Evenhuis Sylvia Evers Mirka Farabegoli Monique Fisscher Anne von Freyburg Ad Gerritsen Jeroen Glas Gert Gortemaker Christiane Gossel Kees Goudzwaard Mieke Gresnigt Marjolein de Groen Gerhard Stephanus de Groot Rob Groot Zevert Klaas Gubbels Terry van Gurp / vGtO Anne ten Ham May Heek Hanny Heetman Rosemin Hendriks Mariës Hendriks Lieven Hendriks Wout Herfkens Barend van Hoek Juul Hogeling Janske Hombergen Francis Hoogland Anke van Hout Huijbers en Agelink Jeroen Huisman Reinier de Huu Anneke Ingwersen Rogier Janssen Anya Janssen Marion Jebbink Esther de Jong Ed Joosting Buunk Peter Jordaan Hans Jungerius Jissel Kerkstra Tamara Kho Wenda Kieskamp Theo Konijnenburg Trudy Koning Francis Konings Kinke Kooi Caroline Kortenhorst Wim Korvinus Jaap Kroneman Marcel Kronenburg Peter Krynen Mirjam Kuitenbrouwer Lydia Lambrechts Carel Lanters Bram Leeuwenstein Heidi Linck Renneke van der Linden Thijs Linssen Oscar Lourens Marina Maas Anand Mahabier Meindert Marinus Lobke Meekes Niek Michel Marijke Mink Geovanini Morais Barros Marianna Morello Anouk Mulders Rinke Nijburg Miyuki Okuyama Yoyo Olivier - van der Kooi Bert van Ommen Joost van Ophem Peter Otto Elka Oudenampsen René Oudenhoven / vGtO Marijke Pielage E. Pietersen Barbara Polderman Justin Prang Marcel Reijerman Lars Reinboud Wouter Rens Hjalmar Riemersma Wouter van Riessen René Roeten Maria Roosen Anita Salemink Wim Salki Cornelie Samsom Anneke Savert Loes van Schaaijk Matthias Schaareman Bianca Schepers Roland Schimmel Lique Schoot Suze May Sho Anna Sinnema Marcel Smink Melanie Spenkelink Vanessa Speur José Sprenkels José Sprenkels Joep Sterman Judith Stolker Patty Struik Rob Sweere Jerome Symons Roeki Symons Louise te Poele Leon Tebbe Gerda ten Thije Simon van Til Suzanne Valkenburg Els van 't Klooster Albert van der Weide Mark van Doorn Jan van der Veer Daniël van der Veer Monique Vegter Levi van Veluw Wouter Venema Casper Verborg Bart Verburg Gijs Verschoor Lisa Vieten Erik Vinkenoog Roos van der Vliet Rob Voerman Carlijn Voorneveld Lys Vosselman Bert Vredegoor Hans Vredegoor Petra de Vries Hans Walraven Rebacca Wasserman Maarten Wetsema Hans Wijninga Kees Willemsen Suraya de Wit Paulien Wittenrood Sabine Zwikker

Mirjam Kuitenbrouwer

Mirjam  Kuitenbrouwer
In haar werk en in de vele teksten die ze schrijft poogt Mirjam Kuitenbrouwer begrippen als waarneming en werkelijkheid te doorgronden. Ze noemt de werkelijkheid ‘een verwarde zaak’ en probeert in een haast filosofisch proces deze kluwen te ontwarren.
Kuitenbrouwer kan alleen grip krijgen op het fenomeen werkelijkheid door afstand te creëren. En dat vormt meteen een probleem, want er bestaat geen afstand tot de werkelijkheid. “Als ik afstand van de werkelijkheid zou nemen, zou dat mijn dood betekenen”, merkt Kuitenbrouwer terecht op. In haar werk zoekt ze daarom naar middelen om barrières tussen zichzelf en de wereld op te werpen. Niet om de wereld geheel te blokkeren, maar om de blik op de wereld om te leiden. Alleen zo ontstaat volgens Kuitenbrouwer een reflectief inzicht in de wereld en kun je de werkelijkheid doorgronden.
Die barrière kan een camera, een lens of een raam zijn. Ze heeft inmiddels een zeer uitgebreide verzameling van analoge foto- en filmcamera’s, viewers, lenzen en spiegels aangelegd. Samen met een archief van aantekeningen, citaten, teksten en boeken, vormen ze de bouwstenen van haar oeuvre.
Door middel van architectonische modellen, gecombineerd met lenzen als vensters, legt Kuitenbrouwer haar filosofie over het waarnemen bloot, waarin elementen als binnen en buiten, schaal en maat een essentiële rol spelen.
In de Recursiecabine komt alles samen. De cabine is gemodelleerd naar de behuizing van een oude super 8 viewer-editor, die een grote overeenkomst heeft met de schrijfzolder van de Duitse schrijver Uwe Johnson in Berlijn. Kuitenbrouwer omschrijft het werk zelf als “een kamer waarbinnen met minimale middelen een complete leefwereld is opgezet als een uitdijend heelal”. De kamer heeft weliswaar een deur en grote raampartij, maar het is voor de bewoner niet mogelijk naar buiten te kijken. Het contact met de buitenwereld komt alleen op een indirecte manier tot stand; door middel van de attributen die in de kamer te vinden zijn. Zo blijken alle boeken die in het raam staan en het uitzicht blokkeren, te gaan over vensters, uitzichten en manieren van waarnemen. De wereldbol in de globestandaard is vervangen door een scharnierend raamkader met daarin een speciale sterk verkleinende lens. Als je er op afstand doorheen kijkt wordt de hele wereld van het kamertje erin samengebald.

Loading...

Beeldende Kunst Arnhem Partners